Σάββατο , Ιούλιος 22 2017
Home / Διαιτολόγοι - Διατροφολόγοι / Είναι τελικά η παχυσαρκία μόνο θέμα διατροφής;

Είναι τελικά η παχυσαρκία μόνο θέμα διατροφής;

Η αύξηση της μάζας του λιπώδους ιστού που χαρακτηρίζει την παχυσαρκία σημαίνει συνάθροιση θερμιδικής ενέργειας με τη μορφή των τριγλυκεριδίων που όπως είναι γνωστό, αποθηκεύονται στα λιποκύτταρα. Αυτό μπορεί να γίνει κατά δύο διαφορετικούς τρόπους: είτε να αυξηθεί το μέγεθος (όγκος) των λιποκυττάρων είτε με το σχηματισμό αυξημένου αριθμού λιποκυττάρων. Ο κύριος μηχανισμός αυξήσεως του λιπώδους ιστού κατά την παιδική ηλικία είναι η αύξηση του αριθμού των λιποκυττάρων, ενώ αργότερα ο αριθμός των παραμένει σταθερός. Πιστεύεται ότι μετά την ηλικία των 20 ετών δεν αυξάνεται παρά σπανίως – ο αριθμός των λιποκυττάρων. Σε μη παχύσαρκους ενήλικους ο λιπώδης ιστός περιλαμβάνει περίπου 20 έως 46*109 λιποκύτταρα.

Η παχυσαρκία που αρχίζει κατά τα πρώτα έτη της ζωής χαρακτηρίζεται κυρίως από σημαντική αύξηση του αριθμού των λιποκυττάρων και ονομάζεται υπερπλαστική παχυσαρκία (ΥΠΠ). Η παχυσαρκία που εμφανίζεται κατά την ήβη συνοδεύεται μεν από υπερπλασία, αλλά και από έκδηλη αύξηση του μεγέθους (υπερτροφία) των λιποκυττάρων (ΥΤΠ). Αντιστρόφως, η παχυσαρκία που πρωτοεμφανίζεται σε ανήλικους είναι αμιγώς υπερτροφική. Υπάρχουν ενδείξεις ότι η υπερπλαστική παχυσαρκία είναι βαρύτερη και χειρότερης πρόγνωσης από ότι η υπερτροφική παρότι τούτο δε θεωρείται απολύτως βέβαιο. Συχνά η ελάττωση του βάρους σε άτομα με ΥΠΠ ακολουθείται από νέα επιδείνωση (υποτροπή της παχυσαρκίας). Εξυπακούεται ότι η πρόληψη της παιδικής παχυσαρκίας έχει μεγάλη σημασία για όλη την υπόλοιπη ζωή. Πιθανολογείται ότι ο αυξημένος αριθμός των λιποκυττάρων συνεπάγεται εντονότερο ερεθισμάτων κέντρων του υποθαλάμου, με αποτέλεσμα των αυξημένη λήψη τροφής και τη διατήρηση της παχυσαρκίας. Είναι λοιπόν ενδεχόμενο η υπερπλασία των λιποκυττάρων να αποτελεί διαρκές ερέθισμα για πολυφαγία ακόμη και όταν επιτευχθεί απώλεια βάρους.

Η αύξηση του μεγέθους των λιποκυττάρων που όπως ήδη αναφέρθηκε αφορά λιγότερο ή περισσότερο και τους δύο τύπους της παχυσαρκίας, αποτελεί φαινόμενο αντιστρεπτό, διότι αυτή υποχωρεί με την απώλεια βάρους. Είναι επίσης ενδιαφέρον ότι με την απώλεια βάρους υποχωρούν ορισμένες λειτουργικές αλλοιώσεις που συνοδεύουν την παχυσαρκία όπως η ελάττωση της ανοχής στην γλυκόζη η υπερινσουλιαναιμίακαι η υπερτριγλυκεριδαιμία. Είναι ομοίως αξιοσημείωτο ότι τα λιποκύτταρα παρουσιάζουν διαφορές ως προς τις μεταβολικές του ιδιότητες ανάλογα με το αν το άτομο βρίσκεται στη φάσης της αποκτήσεως βάρους (γίνεται τώρα παχύσαρκο) ή ένα πρόκειται για ήδη εγκατεστημένη παχυσαρκία και σταθεροποιημένο υψηλό σωματικό βάρος.

Τέλος σημειώνεται ότι αν και τα αναφερθέντα περί ΥΠ και ΥΤ παχυσαρκίας ισχύουν για το πλείστο των ασθενών, εν τούτοις υπάρχουν αρκετές εξαιρέσεις. Ειδικότερα αναφέρονται περιπτώσεις ενηλίκων γυναικών με παχυσαρκία όψιμης εμφανίσεως που εμφανίζουν έκδηλη κυτταρική υπερπλασία και αντιστρόφως ορισμένα παχυσαρκία παιδιά με μικρό μόνο βαθμό υπερπλασίας του λιπώδους ιστού.

 

 

Αξίζει να δείτε...

Αντιμετωπίστε την κυτταρίτιδα με τη διατροφή!

Είναι αν όχι το πρώτο, σίγουρα ένα από τα πρώτα πράγματα που σκέφτεσαι όταν έρχεται ...